Groepsgedicht Karel de Grote Hogeschool

Vorige donderdag gaf ik een poëzieworkshop aan leerkrachten van de Karel de Grote Hogeschool. Met de kleine groep maakten we samen het volgende gedicht:

 

Voorbij de palen

Ik kan niet anders dan durven fietsen,
al heeft die relatie soms iets donkers, een machtsspel.

Ik knik ja naar een oma die ik niet versta.
Mijn wielen draaien en gedragen
zich als gek in hun isolatiecel.

Ik kan niet anders dan vrij te willen zijn.
Geen muren van een tuin of huis, geen steegje,
geen spitsvondigheden.

Op het vliegtuig vroeg jij om het kotszakje en ik kon
niet anders dan vrolijk het vensterluikje open en dicht schuiven.

Ik kan niet anders dan me opgesloten voelen in mijn lichaam.

Voorbij de palen staan twee huisjes aaneengeleund te verpieteren.
En jij? Op mijn kaduke fiets wacht gekromd een kasseiweg.

 

(Auteurs: Babs, Soumar en Xavier)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *