Groepsgedicht Hivset

Op 22 november gaf ik een poëzieworkshop aan het Hivset in Turnhout. In twee en een half uur schreven we een groepsgedicht. Het mooie aan het proces is dat alle aspecten van het maken van een goed gedicht aan bod komen én dat iedereen meedraagt aan het maken van zo’n goed gedicht.
Het resultaat van die vrijdag heb ik later ook in een aangepaste vormgeving gegoten. Het gedicht en de opgepimpte versie vind je hieronder.

 

Mijn zus is er om me door het doolhof te loodsen

Mijn zus schaterlacht als de zeester op mij spettert.
In de kamer ernaast wachten we op de bel. Nieuwsgierig
zou ik door het raam willen piepen, terwijl mijn zus
een diagonaal trekt naar het wasrek. Novemberdauw

tovert rijm op de tuin. De kruinen zijn nu bijna kaal.
In de kamer ernaast is de ruimte wit, niets dan wit
en stil. Een visbak, maar ik kan nergens beter zijn.
In de kamer ernaast schijnen lampionnen.

Eronder liggen tomaatjes op een rij, rood en groen.
In de kamer ernaast vliegt soep in het rond en op
haar nieuwe broek. In de kamer ernaast baden zachte,
blauwe zeteltjes in het licht van een projectiescherm.

Op de planken liggen kussens
te verbergen dat het planken zijn.
Als we schuifelen, kraken ze.

In de kamer ernaast verpulvert het poppenjurkje tussen mijn vingers.
Onder welke bank duik ik als men straks begint te schieten?
De bloemen houden het huis nog recht. We hoeven niet meer te weten.

 

gedicht-hivset

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *