Huis-, tuin- en keukenvlijt
Topic: boekenkast|L’histoire d’un amour fou is, ondanks het ontbreken van een happy end, een kinderboek. Het maakt (visueel) gebruik van archetypische figuren (de man met de snor, de vis, het zeewier en de Japanse dames) en het verhaal rijmt ongedwongen en speels. Zo opent het verhaal met:
Een man met een snor was niet meer content.
Hij had zijn buik vol van het continent.
Die speelsheid zit ook in de inventieve blauwe vlekken die de achtergrond van de meeste bladzijden vormen, in het letterteken { dat achtereenvolgens als snor, kader voor een plattegrond, wolkbreuk, vishaak en lustobject voor Japanse dames dienst doet, in het gebruik van verschillende lettertypes, zowel handgeschreven, typmachineachtig als gestempeld. Daar komt nog eens bovenop: het voelen van de bestikte harde kaft, het tussen de vingers nemen van de stevige bladen (ik gok 150 gr) waar je bijna niet aan ziet dat ze gewoon uit een goede printer komen, het lastige, maar toch zo voorzichtig mogelijke draaien van de bladen rond de visdraden die ze bij elkaar houden, de woordenboekbladzij die gebruikt werd om de rug te verstevigen,…
Kortom, L’histoire d’un amour fou is in werkelijk alle opzichten een bijzonder staaltje huis-, tuin- en keukenvlijt. De auteur, Anna von der Mühle, heeft zichtbaar plezier beleefd aan het eigenhandig maken van elk boekje en dat plezier is besmettelijk. Ontdek bijvoorbeeld hier hoe niet de man de vis, maar de vis de man aan de haak slaat. Of de ‘polyfone klaagzang voor japanse vrouwen’, of de kwaliteitskruimels, of… L’histoire d’un amour fou is een boekje vol ontdekkingen. Het blijft in mijn boekenkast.
*
Volgende boek: Nachoem M. Wijnberg, Uit 7 (gekocht in Rotterdam, bij de koopjes op de 7de verdieping van Donner boekhandel, juni 2005).
Status: gelezen voor ik het boek had, in een geleend exemplaar van Olaf Risee.
No Comments »